Arda Kalan – Gülbahar KÜLTÜR
30 Mart 2011 Yazan: Cevher 
Kuzeyin kırgın sesi
sonbaharın uğultusuna karışıyor.
Geciktirilmiş zamanlar içinde dilini yutan bir ateşböceği
bir suskudan diğerine uçuyor.
Yine başlıyor ertelemeler.
Arda kalan yaşa(n)maktan ibaret.
Kuzeyin kırgın sesi
sonbaharın uğultusuna karışıyor.
Ikinci el sevilmelere alışkın bir yürek,
kendine geleceğin yaraları için pansumanlar hazırlıyor.
Yine başlıyor arayışlar.
Arda kalan parçala(n)maktan ibaret.
Kuzeyin kırgın sesi
sonbaharın uğultusuna karışıyor.
Beklemeye alınmış bir silahşör
anıları kıt bir aşkın defin işlemlerini başlatıyor.
Yine başlıyor azalmalar.
Arda kalan harca(n)maktan ibaret.
Kuzeyin kırgın sesi
sonbaharın uğultusuna karışıyor.
İç coğrafyasında yolunu kaybeden bir Ben
kendisiyle körebe oynuyor.
Yine tükeniyor olasılıklar.
Arda kalan ıskala(n)maktan ibaret.
Kuzeyin kırgın sesi
sonbaharın uğultusuna karışıyor.
Al yanaklı bir yıldız
gülüşleri yitik gökyüzünden kayıyor.
Yine başlıyor sarsılmalar.
Arda kalan anımsa(n)maktan ibaret.
Kuzeyin kırgın sesi
sonbaharın uğultusuna karışıyor.
Seçme ve seçilme tadına hasret bir varoluş
sonlandığı yerden doğmayı bilmiyor.
Yine başlıyor yazıklanmalar.
Arda kalan özle(n)mekten ibaret.
Kuzeyin kırgın sesi
sonbaharın uğultusuna karışıyor.
Baskıya girmemiş bir ansiklopedinin
Anasayfası arşivlerde yerini alıyor.
Yine sırıtıyor sözcükler.
Arda kalan toparla(n)maktan ibaret.
Hasan TOMUK – Arda Kalan – Gülbahar KÜLTÜR | Alternatif
Popularity: unranked [?]
