Özlediğim Kadar Sensin / Sevdiğim Kadar Bensin – İsmail SARIGENE
03 Ocak 2010 Yazan: Cevher 
Özlediğim Kadar Sensin / Sevdiğim Kadar Bensin
Kadavradan ibaret bir gövde,
İmlası bozuk bir cümle..
Bir de aramızdaki büyüyen özlem..
Biliyorum gelmeyeceksin…
Ne sen olabileceğim gözlerinin dibinde..
Ne ben olabileceksin yüreğimin terinde..
Ama…
Bir cümle olduk biz..
Anlatım bozukluğuna meyal verdik ise de,
Sevgiye dair alıntılanmış,
En anlamlı söz olduk biz..
Bizden doğma mutluluğu var ettik
Sevda sağnağında…
Bizden olma bir fincan umudu tazeledik
Hayat çaydanlığında…
Ey kirpiklerinden sağdığım gökkuşağı yedi rengi,
Hüzünbaz hüzünleri unut..
Ayak diblerine kök salmış siyah’ı da ..
Koş yeni demlenmiş yürek demime..
Sokul ve mevzilen gözlerinde kuruttuğum kirpiklerime..
Şarkılar sustu biliyorum..
Söz sırası bizde..
Mutluluğumuzdan alıntı birkaç çift umudumuz var dudaklarımıza ördüğümüz..
Erişmese de ellerimiz ellerimize, bir yolumuz var özleminde yürüdüğümüz..
Sana kaç gel demiyorum..
Biliyorum hakkım değil bu..
Bırak kanlı bir savaşın içinde geçsin ömrümüz..
Çilekeş bir sonbahar yaprağına özensin gözlerimiz..
Aynı tende, aynı gölgede yürümese de mavi düşlerimiz,
Aynı sevdanın ıslak cümlelerinde büyüsün adımız..
İlintilensin kokun Cennnetle, bize aidatlansın ayrılık…
Ne fark eder ki..
Ben sendeyim…
Sen bende…
Bükülse de cümlelerimiz , sökülse de alfabemiz biz bir cümleyiz..
Sen ve ben…
İki harf bir cümleden ibaret mutluluk…
Mutluluğuma umudumu bağışlayan,
Biliyorum özlem kör topal zamanlarında ilerliyoruz..
Sen benden uzakta, ben senden ırakta yürümekteyiz..
Dışı düşsüzlüğe gebe kalmış bir sabahın koynunda boyun bükmekteyiz..
Bazen gözlerimiz nemlenmekte,
Bazen de özlem aramıza perdelenmekte..
Ama bırakmak yok sevgili..
Mutluluk umuda gark olmuşsa, artık dönüş yok bu yoldan..
Ölüm ölümümüzü öldürmeden gitmek yok sevgili..
Bırak ellerinden içmeyeyim bir bardak suyu..
Bırak gözlerinde sabahlamasın yüreğim..
Uzaklarda bana ait bir cümle ol yeter..
Koynumda sonbaharları kurban edemesen de bırak yanımda hep umut ol yarınlara…
Sığlığıma / içimdeki yalnızlığa bir dirhem hayatı aşılayan,
Sus.
Dikenli telleri dudaklarına getirip kanatma yaralarını..
Kavuşmamanın ızdırabına kanıp içme hüznün şerbetini..
Bak kör bir yüreğe sevgiyi öğretiyorsun..
Büyüyor içimde ölen bir çocuk..
Yarım değil cümlelerim..
Mutluluk fiilinden umut deryası cümleler kuruyorum mavilere..
Rüzgarı omuzlarıma alıp bulutlara yeni göç yolları buluyorum..
Biliyorum her yol sana…
Biliyorum her söz sana..
Evet zor yaşadıklarımız..
Zifiri bir karanlık ilerlediğimiz, bir ölüm kalım savaşı göğsümüzden sildiğimiz..
Bırak aramızdaki özleme bakıp durma..
Kefenle gözlerindeki ıslaklığı..
Gün vuslat zamanı..
Gün bizi bizde yaşatma anı..
Doldur gözlerine kız cocuğu hayallerini..
Yürü bana doğru harf harf..
Yürü bana doğru dua dua..
Bir de gelirken bana,
Bir avuç maviyi çok görme sakın..
Unutma;
Özlediğim kadar Sen’sin..
Sevdiğim kadar Ben’sin..
“ Seni özlemin en güzel yanı;
Seninle her gün yeniden doğmak mavilere..
Hep nefes al emi..
Seninle hayatlansın bu hayatım….“
Popularity: -0% [?]
Harika bir şiir insanı alıp öyle yerlere götürüyorki yüreğine sağlık şairimizin..
Paylaştığın için tşkler cevher abi..Allah razı olsun..
Artık gelme(yeceksin) biliyorum
turnalara bakmayacağım
ağlamayacağım arkalarından
ne yöne gittiklerine bakıp da
hangi çiçeğe senin adını vereceğim
adını anıp melekleri
düşünmeyecek miyim
bir daha
Gelmeyeceksin biliyorum
gelmeyeceksin
gidişin iki anne bıraktı bende
iki hasta anne
rüyama
konuk edersem
seni etti üç anne
senle yaşamak demek bu.
Gelmeyeceksin biliyorum
biliyorum
yolun sapaya düştü
ne de çabuk yıkarmış
küçük bir yalan
onca büyük düşü.
Gelmeyeceksin biliyorum
oysa
git demedim ben
sen gideceksen
kal
diyemem
ah! gitmesen
ben kal demeden.
Gelmeyeceksin biliyorum
uzaklara bakar da göremem seni
kendi mecrana açtığın yelkeni
aşkımın rüzgarı besleyecek
uzaklardasın şimdi
bana çok uzak
ama hayalin hayatımı süsleyecek.
Gelmeyeceksin biliyorum
biliyorum
gelmezsen
kırılacak kanadı kuşların
aşkların ardınca
telekler dökülecek
sönecek yanan
her yeni ateş.
Gelmeyeceksin biliyorum
dönmeyeceksin bir daha
yalnız kaldığım bu vaha
bir daha çıkamayacağım
kuyudur şimdi
bil ki
sensiz değilim
yokken de sen
ben seninleydim…
*
Sarıgene üstadım yine yüregimizin sızılarına terennüm oldunuz. Yüreğiniz dert görmesin inş.
Gelme/yecek olanı beklemek…
Ah bekle/mek ne zordur…